ترانه ی دل

درد و دل
Yahoo
آرشيو
دوستان داداش امین
موضوعات
آمار وب
طراح قالب:
لينك باكس M-S
لوگو دوستان
كدهاي جاوا
برای تو...
سلام فقط خواستم تولدامین جونم روگرچه دیره ولی تبریک بگم حتمامیپرسیدمن کی ام ؟

مهم نیست....کاش امین هنوزهم منوبخواد.....کاش هنوزدوستم داشته باشه....هین....بای


نويسنده: امین مورخ: پنجشنبه ششم دی 1386 در ساعت: 10:55
|+|
سال گرد آشنایی
موفقیت

زمانی را برای رسیدن به فراسو بگذار

و زمانی را برای یافتن لبخند

و در این فراسو سیر کن.

با سکوت و بی هیچ حزن و درد،

به زندگی بزرگ و جدید پا بگذار

و لبخند را بیازمای.

وقتی فکر می کنی می توانی،

یقیناً خواهی توانست،

یقیناً سپیدی و درستی را می یابی

پس راهی را ادامه بده تا به فراسو برسی.

موفّقیّت به دست می آید

زمانی در جایی راه را خواهی یافت،

پس نابود کن نفرت را

و نا امیدی درون را بمیران.

 

از شما دوستای گلم ممنونم که به

 جشن سال گرد آشنایی من با عشقم

تشریف آوردید خیلی خیلی خوش اومدید

این هم دسته گل تقدیم به همه ی شما گل های باغ زندگی

گفتم شاید دسته گل کم باشه

گلستان براتون آوردم

البته اگه قابل بدونید

گفتم جشن که بدون کیک و شیرینی مزه نداره

امید وارم که بهتون خوش گذشته باشه

دعا یادتون نره

پیشاپیش از نظراتتون ممنونم

دعا به نیت من یادتون نره

یا علی.

 


نويسنده: امین مورخ: سه شنبه شانزدهم مرداد 1386 در ساعت: 11:31
|+|
هدیه
هديه ي داغ خورشيد ، جنون ِ آبي ِ بيد
دختر تيرو تقدير ، شعر ِ زلال ِ تعميد

حياي سرخ ِ خرما ، شرم ِ درخت ِ انجير
گل ِهميشه عاشق ، پري خوشگل تير

آرامش هميشه ، سکوت سبز بيشه
تابستون از نگاهت شروع تازه مي شه

تو فصل ِبغض و شيشه ، سنگ صبور من باش
آرزوهاي نزديک ، روياي دور ِ من باش

رقص ِ زلال ماهي ، پَر زدن پرنده
صداي تُرد بوسه ، شکفتناي خنده

همدم ماه تنها ، همبازي ستاره
خوشه به خوشه چشمک ، مي شمرمت دوباره

تو فصل ِبغض و شيشه ، سنگ صبور من باش
آرزوهاي نزديک ، روياي دور ِ من باش

بغض ِدرخت و جنگل ، آواز ِ رود و دريا
همقفس ِ ترانه ، همنفس ِ تمنا

بي تابي هاي پيچک ، دستاي گرم ِ خواهش
همپرسه ي محبت ، هم آغوش ِ نوازش

تو فصل ِبغض و شيشه ، سنگ صبور من باش
آرزوهاي نزديک ، روياي دور ِ من باش
نويسنده: امین مورخ: جمعه دوازدهم مرداد 1386 در ساعت: 13:28
|+|
جشن تولد
سلام به دوستان عزیز خودم

پیش از هر چیز باید از خواهر گلم آزاده معذرت خواهی کنم

چون قرار بود ساعت ۵ بیام ولی اینترنت مشکل داشت

وگرنه من از ساعت ۳:۳۰ بیدار بودم

خوب

امروز روز تولد یکی از خواهر های خوب منه

اگه گفتید اسمش چیه؟

خوب

فعلا بماند

می خوام جشن رو شروع کنم

بسم الله الرحمن الرحیم

تولد تولد تولدت مبارک

خواهر گلم

تولدت مصادف شده با روز ارتش

این رو می دونستی؟

بگذریم

چون کلاس دارم باید سریع جشن رو شروع کنیم

من از بچه ها دعوت کردم که بیان

دیگه کم کم باید پیداشون بشه

نظرت چیه کیک رو بیاریم؟

خوب

من سفارش دادم

الآن میارن

به

این هم از کیک

کیکه خوب شده؟

دیگه شرمنده

چون نتونستم

عجله ای شد

خوب

بریم سراغ کادو ها

ولی قبلش از آقای خاتمی دعوت کردم که کیک تولد رو ببره

و بهت بده

 

خب

حالا دیگه بریم سراغ هدیه ها

یه شاخه گل تقدیم به خواهر گلم

 

حالا این رو ببین چه خوشگله

 

این هم ماله تو

خب خواهر جونم

واقعا وقت ندارم

باید برم کلاس

راستی بچه ها

نفهمیدید اسم این خواهرمون چیه؟

من می گم

زهرا خانم

زینب هم امسال کنکور داره براش دعا کنید

جا داره از خاله هم یاد کنم

ان شاء الله روحش شاد باشه

خب

دعا یادتون نره

یا علی


نويسنده: امین مورخ: چهارشنبه بیست و نهم فروردین 1386 در ساعت: 10:24
|+|
عید
 

سلام به عشقم

سال جدید رو بهش تبریک می گم

سال جدید رو به شما داداشا و آبجی های عزیزم هم تبریک می گم

منتظرتون هستم

راستی کدومتون واسم دعا کرد؟

ها؟

انصافا راستش رو بگید

می خوام بدونم

نمی دونم اون دوست عزیز از بیمارستان مرخص شد یا نه

ولی همچنان محتاج دعاتون هستم

  بهانه گفتي كه به احترام دل،باران باش باران شدم و به روي گل باريدم گفتي كه ببوس روي نيلوفر را از عشق تو گونه هاي او بوسيدم گفتي كه ستاره شو،دلي روشن كن من هم چو گل ستاره ها تابيدم گفتي كه براي باغ دل،پيچك باش بر ياسمن نگاه تو پيچيدم گفتي كه براي لحظه اي دريا شو دريا شدم وترا به ساحل ديدم گفتي كه بيا و لحظه اي مجنون باش مجنون شدم و ز دوريت ناليدم گفتي كه شكوفه كن به فصل پاييز گل دادم و با ترنمت روييدم 

 یا علی


نويسنده: امین مورخ: چهارشنبه یکم فروردین 1386 در ساعت: 4:8
|+|
شهادت
 

                          

  

امشب ای شمع گر از دیده رود اشک رواست

که شب ماتم جانسوز ولی نعمت ماست

امشب ای شمع چو من اشک بیفشان و بسوز

خاصه بر حال غریبی که غریب الغرباست

یا رب این آه غم انگیز ز کاشانه ی کیست

یا رب این ناله ی جانسوز غریبی زکجاست

شمع بر حال پریشان غریبی گرید

که گدازان جگرش از ستم زهر جفاست

ای ابا سلط در خانه به بیگانه ببند

که جواد از ره دور آید و مهمان رضاست

گو به معصومه به بالین برادر بشتاب

که رضا دست خوش محنت و اندوه بلاست

جامه ی سوگ بپوشیم که ایام غم است

اشک ماتم بفشانیم که شب های عزاست

یک طرف رحلت پیغمبر پاکیزه گهر

پیشوایی که از او پایه ی توحید به پاست

یک طرف زهر ستم بر دل پر خون حسن

آتشی زد که زدوده دل او تیره فضاست

قبر ویران حسن شاهد مظلومی او

گر که بر غربت او خون رود از دیده رواست

آه کز جور ستمکاری مأمون پلید

ناله ی غربت سلطان خراسان برخاست

چه رضایی که ستوده است بر دشمن و دوست

چه رضایی که پسندیده ی مردان خداست

این رضا کیست که دلها همه خوشنود از اوست

این رضا کیست که بر درد دل خلق دواست

ای ضعیفی که تو را پشت و پناهی نبود

شو پناهنده به شاهی که معین الضعفاست

ساکن کوی رضا باش که این ابر کرم

سایه ی رحمت او بر سر سلطان و گداست

در دبستان رضا درس فضیلت آموز

که دبستان رضا مکتب تسلیم و رضاست

دامن ضامن آهو اومده از دست که او

دوست را ضامن و فریاد رس روز جزاست

سخن سوختگان سوزی و حالی دارد

لیک سوزنده تر از هر سخنی شعر رساست

 

خیره گشته چشمم به در بیا                   ای جواد من ای جواد من

ای ستاره ی آسمان من                        روشن از رخت دیدگان من

در تنی پدر همچو جان من                      ای بروغ و نور بصر بیا

                            ای جواد من ای جواد من

زهر کین جگر پاره ام نمود                       تشنگی ز کف طاقتم ربود

آخر ای خدا جرم من چه بود                    باغ هستیم را ثمر بیا

                             ای جواد من ای جواد من

از مدینه نزد پدر بیا                                ای جواد من ای جواد من

دور از وطن گشته ام غریب                     گشته ام ز هجر تو بی شکیب

ای مرا به درد و الم طبیب                        در بر من دیده تر بیا

                            ای جواد من ای جواد من

عمر من به آخر رسیده است                   اشکم از فراقت به دیده است

                            ********************

گریه کن ناله کن در عزای                       رضا یا رضا یا رضا یا رضا یا رضا

دیده تر زین عزا خاتم الانبیاء                    یا رضا یا رضا یا رضا یا رضا

در عزایش بود جمله کون و مکان               از ملائک به پا گشته آه و فغان

خون فشان زین الم دیده ی آسمان           جن و انس و ملک در غمش مبتلا

                              یا رضا یا رضا یا رضا یا رضا

عرش حق لرزد ازداغ عظمای او               غرق ذکر خدا بود شبهای او

آه هر مرد و زن می رسد بر سما             یا رضا یا رضا یا رضا یا رضا

شهر طوس مدفن پیکر او بود                  چشم امید ما بر در او بود

                          *********************

دوست دارم صدات کنم تو هم منو نگاه کنی

                                     من تو رو نگات کنم تو هم منو صدا کنی

قربون چشات برم از راه دوری اومدم

                                     جای دوری نمی ره اگه به من نگاه کنی

دل من زندونیه تویی که تنها می تونی

                                     غفسو وا کنی و پرنده رو رها کنی

می شه کنج حرمت گوشه ی قلب من باشه؟
                                     می شه قلب منو مثل گنبدت طلا کنی؟
تو سرت شلوغه زیر دستیات فراوونن

                                     از خدا میخوام کمی نگاه به زیر پات کنی

تو غریبیو منم غریبم اما چی میشه؟
                                     این دل غریبه رو با ودت آشنا کنی

دوست دارم تو ایوون آینه از صبح تا غروب

                                     من با تو صفا کنم تو هم منو دعا کنی

دلمو گره زدم به پنجرت دارم میرم

                                     دوست دارم تا من میام زود گره ها رو وا کنی

صد هزار دفعه هم شده پای ضریح زار می زنم

                                     تا دلت یه بار بسوزه دردمو دوا کنی

دوست دارم که از حالا تا صبح محشر همه شب

                                     من رضا رضا کنم تو هم منو رضا کنی


در نهایت جا داره از همه ی عزیزانی که مرا یاری کردند توی این مدت

کمال تشکر رو داشته باشم

دعا یادتون نره

به نیت من و نه برای من

منتظرتون هستم

یا علی


نويسنده: امین مورخ: سه شنبه بیست و نهم اسفند 1385 در ساعت: 3:20
|+|
اربعین

کوثر خون تو می جوشد هنوز          کام جان زین باده می نوشد هنوز

در تجلی نور تو در طور جان            کربلایت هر زمان و هر مکان

قامتت تکیه گه عرش خداست          اوج خلق خالق ارض و سماست

ای نجات آدم از هجران یار             ای به طوفان نوح را صبر و قرار

ای طبر اندر کف جدت خلیل            نور موسی در عبور از رود نیل

ای ید بیضای موسی یا حسین         ای دم خاک مسیحا یا حسین

از تو پیغمبر تو از پیغمبری            پاسدار دین حق تا محشری

ای حسین ای سرو بستان وجود          پیش تو خیل ملائک در سجود

عشق را مفهوم و معنا نام توست     حسن مست قطره ای از جام توست

ای گل گلدان آغوش رسول            ای در مکتوم زهرای بتول

هر فضیلت را تو حرف آخری               در صدف عرش خدا را گوهری

گر ستون بر نیزه ی دین شد نماز            تو نمازی را ستون ای سرو ناز

عقل حیران در تو و در کار تو                 دل غریب ماتم خون بار تو

ای میان امت جدت غریب                ای عزیز بی شکست و بی شکیب

ای وجودت مظهر ایثار و درد                حق به مظلومیتت خون گریه کرد

بر لب دریا لبت خشکیده بود                 آب از خجلت به خود پیچیده بود

تن مشبک خشک لب گرمای ظهر            بین رحمان با تو راز سر به مهر

بهر پرواز تو هفتاد و دو بال            مقصدت قرب خدای ذوالجلال

ای رضای حق رضایت یا حسین          مشتری باشد خدایت یا حسین

یا حسین شرمنده ام از این سخن           من غلام تو ، تویی آقای من


نويسنده: امین مورخ: یکشنبه بیستم اسفند 1385 در ساعت: 17:30
|+|
تولد
 

 امروز تولد یکی از عزیز ترین کسای من هستش

 ۱ اسفند ماه به غیر از تولد اون تولد من هم به حساب میاد

آخه من هم از امروز وارد مرحله جدیدی از زندگیم می شم

راستی از همین جا می خواستم از شما تقاضا کنم که برای یکی از نزدیک ترین افراد به من

دعا کنید

چون اون سخت به دعای ماها احتیاج داره

الآن یه هفته می شه که بیمارستان بستری شده  از همه ی شما خواهش می کنم که براش دعا کنید

برای من و صاحب این جشن هم دعا کنید

خوب بگذریم

با نام خدا این جشن رو شروع می کنیم

                                                         بسم الله الرحمن الرحیم

 

 

با هفت تا آسمون پر از گلاي ياس و ميخك
 
با صد تا دريا پر عشق و اشتياق و پولك
 
يه قلب عاشق با يه حس بيقرار كوچك
 
فقط مي خواد بهت بگه
 
تولدت مبارك
 
 
 
 
كادوي تولدت يه آسمون شاپركه
 
نامه ي تبريك من تو دستاي قاصدكه
 
ما هميشه يادتيم ما رو فراموش نكني
 
عزيزم با نمكم تولدت مباركه
 
 
 

 حرفای عشقولانه
 
توي باغها گل سرخي توي آسمون ستاره
 
جايي رو سراغ ندارم كه نشون از تو نداره
 
تاريخ تولدت توي دفتر حسابم
 
شب كه چشمامو مي بندم باز نميذاري بخوابم
 
وقتي من تو آسمونم تو توي راه زميني
 
مشكل اينه چون عزيزي هر جا باشي نازنيني
 
قيمت نگاه نازت خيليه مثل صداقت
 
مثل خوب بودن تو سختي واسه اثبات رفاقت
 
يه روزي ميشي يه دريا فرداش اما مثل يه كوهي
 
هر چي كه دلت مي خواد باش هر جا باشي باشكوهي
 
 
 
    
 
 
بي تو شب بودم
 
شبي تاريك و غمگين
 
نور لبخندت به جسم و جان من تابندگي داد
 
بي تو چوبي خشك بودم
 
بوسه هايت پر گلم كرد
 
اي مسيحا!
 
معجزت دلمرده اي را زندگي داد...
 
 
 
 
 
من كوير خشك بودم
 
عشق تو باران من شد
 
دسته دسته از كوير خشك من نسرين برآمد
 
آسمان تيره بودم
 
خوشه خوشه از دل اين آسمان پروين برآمد
 
تشنه بودم
 
چشمه هاي عشق از چشم تو سر زد
 
در نگاه پر شرابت
 
شعر ديدم
 
شور ديدم
 
عشق ديدم
 
ناز ديدم
 
در بهار گلفشان عطر خيز پيكر تو
 
باغ ديدم
 
باغ هاي پر گل شيراز ديدم
 
چون به ناز از ره رسيدي
 
بوي گل در خانه ام پيچيد از عطر سلامت
 
تا سخن آغاز كردي
 
معني جان بود و بوي عشق در عطر كلامت
 
 
 
  عزیزترین دوسِت دارم قد یه دنیا اطلسی            
قد یه باغ پر از گیلاس، قد هزارتا نرگسی
عزیزترین دوسِت دارم قد یه باغ آلبالو
قد شکوفه های سیب، قد درختای هلو


از باغ نارنج و ترنج هدیه برات گل میارم
دلم میخاد بهت بگم عزیزترین دوسِت دارم
 دوسِت دارم، دوسِت دارم، عزیزترین دوسِت
 
دارم...
 
 

 
من يه عمره آزگاره    به نگاهتون اسيرم
 
شما دريا شما بارون         پيشتون بنده كويرم
 
تن تون مثل بهاره           بنده يك برگ خزونم
 
تن و جونتون سلامت                   غم و دردتون به جونم
 
چشاتون عميق و آبي    مژه هاتون سايه بونم
 
حرفاتون مثل يه شعره       شما شاعرين گمونم
 
شب تنهايي عاشق      به بلندي مثل يلداست
 
شب عاشق تا هميشه      به اميد صبح فرداست
 
بين ما واسه رسيدن     دو تا ديواره بلنده
 
دو تا سد به نام آغاز    كه به يك نگاهي بنده
 
كاشكي ديوار جدايي         بشكنه بايه نگاتون
 
دل ما كاشكي بيفته    مثل فرشي زير پاتون
 
  عزیزم تولدت مبارک
 
 
توي قرن دود و آهن
 
تو رسول گل و نوري
 
تو عطوفت مسلم
 
تو حقيقت طلوعي
 
واسه اين شرقي تن داده به باد
 
تو شقاوت شب قرن يخي
 
تو شكوفايي پاييز مني
 
تو مفسر محبت
 
تو طلايه دار صبحي
 
فاتح تاريخي من
 
تو خود سردار صبحي
 
اسير تو اسم شب من
 
به شكوه اسم اعظم
 
متبرك و عزيزي
 
مثل سجده گاه آدم
 
اگه تا روز قيامت
 
داشتنت نباشه قسمت
 
چشم به راه تو مي مونم
 
با دلي پر از صداقت
 
اگه با اشكاي گرمم
 
دل سنگ برام بسوزه
 
اگه جسم من بپوسه
 
بعد دنياي دو روزه
 
اگه نقش قصه ها شي
 
مه روي قله ها شي
 
بري و از من جدا شي
 
اگه باشي يا نباشي
 
نه فقط عاشقت هستم
 
مرحمي رو قلب خسته ام
 
اين تويي كه مي پرستم
 
سر سپرده ي تو هستم
 
اگهجاي تو به اين دل
 
همه دنيا رو بگردم
 
مي گذرم از هر چي دارم
 
اگه باشي عاشق من
 
اگه زنجيره به پاهام
 
اگه قفل و اگه سبزم
 
مي رسم هر جا كه باشي
 
به تو و عشق تو سوگند
 
نه فقط عاشقت هستم
 
مرحمي رو قلب خسته ام
 
اين تويي كه مي پرستم
 
تو بتي
 
من بت پرستم
 
 

 
   یکم از خودمون بگیم
 
   دقیقا من از تاریخ ۲۳ / ۰۹ نتونستم درست با صاحب این جشن حرف بزنم
  
   بنا  به دلایلی
ولی خوب
   من همیشه تو فکرش هستم
  
  هرجا که باشم
 
  با هرکس که باشم
 
   خدا رو گواه می گیرم
  
  خلاصه اینکه حتی شعر هم گفتم
 
  در این قسمت می خوام شعری رو که برای اون گفتم تقدیم حضورتون کنم
 
  فقط نظر یادتون نره
 
           **************   ترانه ی دل   ***************
 
   من ننالم چون نگویم ای خدا            چرا کردی مرا از قلبم جدا
 
   او که قلبم بود پس قلبم کجاست     در فراقش زنده ماندن بس خطاست
 
   ای ترانه تو بدان قلب منی               پس چرا ای قلب مرا تو میشکنی
 
   قلب من والا تر از این حرف هاست    واصف روی جمالش بس خداست
 
   تو ببخشا بر من ای حسن جمال       ای که هستی در وفا حد کمال
 
   چون که نتوانستم ز خلق و خوی تو    پاره ای بینم جز ، آن ابروی تو
 
   ای خم ابروی تو محراب من              قبله ی من شمع من مهتاب من
 
   نالم از دل ای دلا غمگین مباش         تو به از مایی لذا پس این مباش
 
   این چنین جای بدان حد من است      تو شریفی حد تو بیش از من است
 
   این همه حرفی که گفتم من بس است 
                                                       عارف آن روی ماهت یک کس است
   خدایت گفت اوست خوش قلب و سیما
                                                       این بود دلیل دوستی ما
   خوب دیگر بس است مسعود            من از این جدایی ، خرسند و مسعود
 
   من از این جدایی غمگین که نیستم    تو فکرت هم دیگر امین نیستم
 
   که را حت گشته ام از دست اشعارت    
                                                        برو خدا حافظ خدا نگهدارت
 
 
                                             **********
 
    این هم منظره ای که بعد از ازدواج دوست دارم به آن سفر کنم
 
     دوست دارم همچین منظره ای واقعا وجود داشت
 
 
    لانه ی عشق من و نعیمه
 
    خوب لازمه که برنامه ی این ترم رو بنویسم تا از درسام با خبربشید
 
 
    شنبه               ۱۷-۱۹        تاریخ تحلیل و بر رسی صدر اسلام
 
  یک شنبه           ۸ - ۱۰:۳۰     ریاضی
                           ۱۰-۱۲  و  ۱۳ - ۱۴   فیزیک
 
   دو شنبه            خالی
 
   سه شنبه          ۱۰-۱۲        قرآن
 
   چهارشنبه          ۸-۱۰:۳۰     ریاضی
 
   پنج شنبه           ۱۴-۱۷        علم مواد
 
   جمعه                 خالی
 
 
 
      ***********************************
 
  در پایان یه بار دیگه لازم می دونم که برای این دوست عزیزمون دعا کنیم
 
    نظر یادتون نره
        
       در نوشتن این مطالب یکی از عزیزان   کمک بسیاری کردند که لازم        
 
     می دونم   ازش تشکر کنم 
 
     به وبلاگ دومم هم یه سری بزنید
 
    
  
 به صاحب این جشن یه بار دیگه تبریک می گم
 
  و براش آرزوی موفقیت می کنم
 
   این عکس رو به اون تقدیم می کنم
 
 
   
 
 
    تقدیم به عشق همیشه جاوید
 
 
                                                یا علی
  
  

نويسنده: امین مورخ: سه شنبه یکم اسفند 1385 در ساعت: 11:22
|+|
شب 11 محرم معروف به شب شام غریبان

 

درد دلم را گوش کن مولا حسین جان

خواهم بگویم قصه ی شام غریبان

غربت گلویم را همیشه می فشارد

وقتی که دستم این لغت را می نگارد

احوال اطفال حرم سامان ندارد

گویی که این شام سیه پایان ندارد

وقتی که رفتی خیمه ها آتش فکندند

گفتند که دیگر آب را بر ما نبندند

در گوشه ای سکینه بر نعش علمدار

گوید عمو آزاد شد ، پا شو بیدار

در یک طرف گهواره ی اصغر شکسته

بر سینه کوبان مادرش در بر نشسته

گو با علی فرزند بیمارت چه سازم

کز خستگی نشسته خاکم من نمازم

وقتی که فهمیدم کمی اینک به هوشم

نا گه صدای ناله ای آمد به گوشم

دیدم که سجادت به روی خاک نشسته

بر دست خود دارد انگشتی شکسته

آن را دمادم می گذارد روی چشمش

با هر نفس صدا زنم سجاد اسمش

شام غریبان غربت نهایی ما

در کوفه نوبت رخ الهی ما

از ابتدای این شب آید بوی غربت

پایان این شب سیه باشد اسارت

 

 

یکی بود یکی نبود

زیر گنبد کبود

تو خرابه های شام دختری نشسته بود

تو چشاش بلور اشک ، زنگ غم بود تو صداش

سینه مالامل درد ، خونی بود گوشواره هاش

دخترک روی زمین پاهاشو میذاشت یواش

ای خدا نگاه بکن ، جای خار کف پاش

نمی دونید بدونید دختر عاشق باباست

وقتی که زار می زنه ، یعنی دختر بی باباست

دختر زار و نحیف هی می گفت بابام کجاست

بوی آشنا رسید ، دید جلوش طشت طلاست

توی اون ویرونه ها درد دل داشت با باباش

کو عمو عباسمون به کجا رفته داداش

عقده ی دل وا می کرد با سر و روی باباش

گفت و گفت و گفت و گفت تا که خاموش شد صداش

 

 

 

لالایی لالالایی لالالایی

لالایی لالالایی لالالایی

بگیر این طفلک شش ماهه ام را

ببین از تشنگی افتاده از پا

علی جان می کند در یاب او را

ببر میدان نما سیراب او را

که تاب گریه ای دیگر ندارد

گمانم جان علی اصغر ندارد

علی شمع و حرم پروانه ی او

فدای نرگس مستانه ی او

تکلم می کند با بی زبانی

نگاهش دارد اسرار معانی

تغلا می کند در گاهواره

ببین دیگر ندارم راه چاره

ز فرط تشنگی خشکیده شیرم

نشد از شرم ، من آخر بمیرم

جگر می سوزد از لب سابی او

شدم بی تاب از بی تابی او

ببر میدان تو این لب تشنه را زود

که شاید رحم دشمن آیدش سود

گر از خصم است ممکن خواهش ای آه

نما خواهش تو این لب تشنه ات را

لالایی لالالایی لالالایی

لالایی لالالایی لالالایی

کرم فرما و بهرش خواهشی کن

علی را سرخوش از آرامشی کن

ندارد تابش خورشید را تاب

عطش نگذاشت او را لحظه ای خواب

ز گرما صورت او را بپوشان

که شاید زنده ماند طفل عطشان

ولی من از حیاتش دل بریدم

زسیرابی اصغر نا امیدم

به میدان دیده را بر بسته ام من

که دست از جان اصغر شسته ام من

لالایی لالالایی لالالایی

لالایی لالالایی لالالایی

لالایی طفلک نا خورده شیرم

شدی سیراب خون طفل صغیرم

دعا کن بعد تو مادر بمیرد

نبا شد قبر تو در بر بگیرد

ندارد گوییا ساحل یم غم

که از هر سو رسد امواج ماتم

 

 

 

التماس دعا

یا حق

 


نويسنده: امین مورخ: چهارشنبه یازدهم بهمن 1385 در ساعت: 4:29
|+|
10 محرم منسوب به آقا امام حسین (ع)

 

الوداع الوداع امشب شب عاشورا

دور خیمه بر سر زنان زهرا

 

شب قتل و شب بیداری یاران حسین است

شب آمادگی لاله عزاران حسین است

شب عشق است و شب راز و نیاز وشب نوراست

خیمه ی سرور دین قبله گه وادی نور است

شب دیدار و هماهنگی و اعلام حضور است

همه را گوش و دل زنده به فرمان حسین است

همه در ذکر دعا و همه شب زنده و بیدار

همه سرمست می اشک و همه تابع این کار

بهر جانبازی فردا همه آماده ی پیکار

شیر مردی به در خیمه نگهبان حسین است

شب مردان خدایی شب تسبیح و منادات

همه با روی گشاده همه در حال مناجات

هر کجا می نگری قبله ی نور است و مصافات

روشنی بخش حرم چهره ی عطشان حسین است

خیمه گاهی که بود خیمه گه آیه ی تقدیر

همه ذکر و همه نور و همه گل واژه ی تکبیر

همه دل حاصله ی عشق حسینی شده تنویر

به دعا زمزمه و نغمه ی قرآن حسین است

لحظه لحظه شب عاشور به پایان شده نزدیک

گاه رزم آوری قبله ی ایمان شده نزدیک

حمله لشکر حق بر صف عدوان شده نزدیک

تا ببینیم که که فاتح به میدان حسین است؟

داد پیغام حسین به پسر سعد ستمکار

که دمی داد من و ای سپه کفر نگه دار

بیش از این قلب عزیزان خدا را مده آزار

شب آخر شب سوز است شب حیران حسین است

 

 

به خیمه ها رسیده ، صدای گریه ی من

خصم تو هم شنیده صدای گریه ی من

اگر که پر فضا شد زخنده های دشمن

ولی نشد بریده صدای گریه ی من

زبس که گریه کردم ز بس که ناله کردم

قد مرا خمیده صدای گریه ی من

چنین به تو فقط من بنالم وگر نه

خدا فقط شنیده صدای گریه ی من

نفس ز فرط غصه به سینه گشته محبوس

به اوج خود رسیده صدای گریه ی من

به تار و پود زینب که منتظر نشسته

خط عزا کشیده صدای گریه ی من

***

ای پناه خیمه های بی پناه

و ای امید تشنگان بی گناه

از غم بی آبی و شرم از حرم

اشک بر چشمان تو بر بسته راه

با وجودی که حرم دارد حسین

خیمه گه را خیمه ات گشته پناه

در میان کشتگان کربلا

کیست آخر مثل تو در عز و جاه

بر حرم بر لشکری مشکل گشا

کوه مشکل در بر عظمت چو کاه

ای تمام خصم از تو در فرار

ای به ظاهر یک تن اما یک سپاه

حیدر ثانی که تیغت خط خون

بر تن دشمن کشیده راه راه

کربلا خورشید آمد در طواف

در کنار علقمه بر گرد ماه

روز روشن دیده کی خورشید و ماه؟

غرقه ی آغوش هم غرق نگاه

با چه حالی شد به بالینش حسین

با چه سوزی از جگر آمد آه

از حرم فریاد طفلان چون رسید

کرد با حسرت به دستانش نگاه

تیر از چشمان مه بیرون کشید

روز شد نا گه بر او چون شب سیاه

 

 

 

یاس می گوید حسین ، احساس می گوید حسین

ساقی لب تشنگان عباس می گوید حسین

مست می گوید حسین ، سر مست می گوید حسین

ساقی کرب و بلا تا هست می گوید حسین

تیر می گوید حسین ، شمشیر می گوید حسین

کودک لب تشنه ی بی شیر می گوید حسین

آب می گوید حسین ، مهتاب می گوید حسین

زاده ی ام البنین بی تاب می گوید حسین

لاله می گوید حسین ، آلاله می گوید حسین

ساقی اهل حرم با ناله می گوید حسین

فاطمه گوید حسین ، هم علقمه گوید حسین

خشک لب عباس در هر زمزمه گوید حسین

دیده می گوید حسین ، غم دیده می گوید حسین

پور حیدر با کف ببریده می گوید حسین

آسمان گوید حسین ، هر کهکشان گوید حسین

دیده گریان حضرت صاحب زمان گوید حسین

جان می گوید حسین ، بی جان می گوید حسین

ساقی غم دیده ی لب تشنگان گوید حسین

خون می گوید حسین ، مجنون می گوید حسین

ساقی بی مشک و دست محزون می گوید حسین

دین می گوید حسین ، آیین می گوید حسین

تیر خورده دیده ای حق بین می گوید حسین

باده می گوید حسین ، سجاده می گوید حسین

دست من از تن جدا افتاده می گوید حسین

جان من گوید حسین ، ایمان من گوید حسین

تیر خورده غرق خون چشمان من گوید حسین

خواهری گوید حسین ، آب آوری گوید حسین

در بر گهواره گریان مادری گوید حسین

کور می گوید حسین ، رنجور می گوید حسین

هر ستاره در شب بی نور می گوید حسین

موی من گوید حسین ، ابروی من گوید حسین

بوسه ی شمشیر بر بازوی من گوید حسین

 

 

اشکشان جاری شده ، کارشان زاری شده

از حرم بر پا فغان کربلا آتش بگیر

همچو مرغان قفس ، افتاده از نفس

خشک لب کف بر دهان کربلا آتش بگیر

خیمه ها در فکر آب ، قلب ها پر التهاب

از جفای کوفیان کربلا آتش بگیر

خسته جانان را ببین ، تشنه کامان را ببین

آهشان بر آسمان کربلا آتش بگیر

کودکانم غرق آه ، اهل بیتم بی پناه

کس نباشد یارشان کربلا آتش بگیر

دیگرم یک یار نیست ، دشمنان را کار چیست

با زنان و کودکان ؟ کربلا آتش بگیر

ماه من در خون نشست ، وای من فرقش شکست

کو ابوالفضل جوان کربلا آتش بگیر

دل پر آذر گشته ام ، بی برادر گشته ام

از غمش قدم کمان کربلا آتش بگیر

اکبرم را کشتند ، اصغرم را کشتند

نیست از قاسم نشان کربلا آتش بگیر

این شهیدان را ببین ، غرق خون روی زمین

تشنه لب دادند جان کربلا آتش بگیر

کوفیان مهمان کشند ، زین خیانت دل خوشند

از چنین ظلم عیان کربلا آتش بگیر

 

***

میان کشته ها زیبا ترینی

به صحرای بلا تنها ترینی

مطاف قلب زینب پیکر تو

که تو بر وصل حق شیدا ترینی

از این جمع شهیدان خدایی

به اهل خیمه دل آرا ترینی

غریب کربلا بودی ولی در

حریم عاشقان تنها ترینی

گل رویت به تاراج خزان رفت

به گلزار صفا رعنا ترینی

نگون سرو قدت کردند اما

به بستان شرف بر پا ترینی

سرت بر نی چو قرآن خواند گفتم

عزیز من تو خوش آوا ترینی

تو را یعقوب گر می دید می گفت

تویی یوسف تویی عینا ترینی

تو الگوی وفا صبر و رضایی

تو رمز عشق را معنا ترینی

مقام و قدر تو بر خلق پنهان

به قدر و منزلت والا ترینی

 

 

این قدر تیر به این تن نزنید

نیزه ها را به دل من بزنید

این قدر طعنه به غم دیده چرا؟

ریش خند سر ببریده چرا؟

جرم این کشته چه بود است مگر؟

که زده بوسه به حلقش خنجر

هست این پیکر بی غسل و کفن

دل من کعبه ی من قبله ی من

سر نورانی او را بینید

چشم بارانی او را بینید

این سر رفته به نی جان من است

که سر نیزه پریشان من است

باشد این سر همه ی هستی من

مونس و مایه ی سر مستی من

در نگاهش سخنی پنهان است

که حریمم به شما مهمان است

کودکان را گه رفتن نزنید

تازیانه به تن من بزنید

سبب سیلی بر طفلان چیست؟

آخر این رسم وفا داری نیست

این قدر دختر او را نزنید

حرم مضطر او را نزنید

این حسینی که چنین در صحراست

این همان غنچه ی سرخ زهرا ست

دست های حرمش را بستید

عهد ها را همگی بشکستید

دیده ی بسته به خونش بینید

سر افتاده نگونش بینید

دارد از خون تن خویش به وضو

این قدر اسب متازید بر او

پای کوبی به کنارش نکنید

ای قدر سنگ نصارش نکنید

به صدای ولدی نور دو عین

مادرم آمده بالین حسین

تا که خون از رخ او پاک کند

ناله بر این تن بر خاک کند

 

التماس دعا

یا حق


نويسنده: امین مورخ: سه شنبه دهم بهمن 1385 در ساعت: 4:59
|+|

Copy Right By: Http://hakem.Blogfa.com
Sponsored By: mahdi mir asadi